16-02-2011
Maluchy mają 5 tygodni

18-02-2011
Rozboj w kuchni - eMki w akcji vol.I
Rozboj w kuchni - eMki w akcji vol.II

• Maugrim / pies / 17:10

• Marrok / pies / 17:50

• Muad’Dib / pies / 18:27

• Mroczna Strzyga / suka / 18:36

• Mordor / pies / 19:06

Zdjęcia szczeniaków

13-01-2011
Odszedł od nas mały Muad'Dib. Maluch od początku był słabszy i nie chciał jeść. Próbowaliśmy go dostawiać i dokarmiać, ale na niewiele to się zdało, bo nadal tracił na wadze. Zasnął na zawsze o godzinie 17:38.
WYNIKI SEKCJI - wkrótce.

22-01-2011
Maugrim jako pierwszy spojrzał dzisiaj na świat...

23-01-2011
Pierwsze odwiedziny u maluchów. Na razie mało dynamiczne
Fotki na Facebook'u

24-01-2011
Chłopaki mają już otwarte oczy, a Mroczna tylko jedno - do jutra powinna się odpiracić

25-01-2011
No to widza juz wszyscy

Album na facebook'u - od 11-01 do 31-01

02-02-2011
Dzisiaj odszedł od nas Mordor. Nie wiemy co się stało, bo szczeniak czuł się dobrze - jadł, dokazywał... Umarł nagle - próbowaliśmy go ratować, ale nic to nie dało Zasnął na zawsze około godziny 9:30.
WYNIKI SEKCJI - czekamy.

Album na facebook'u - od 07-02

11-02-2011
Wszystkim maluszkom stoją już uszka.

20-02-2011
Kolejne już odwiedziny w hodowli, zaowocowały pełną wersją demo
Szczeniaki nie wyły, nie warczały, nie podgryzały i nic nie zjadły w trakcie

25-02-2011
Przegląd umówiony na dzisiejszy dzień został niestety odwołany.
Został przełożony na 4 marca.

26-02-2011
Maluchy przeżyły dzisiaj swoją pierwsza przejażdżkę samochodem i zniosły ją bez problemu - 50km za nimi.
Wycieczka do weterynarza zaowocowała pierwszym szczepieniem, pięknymi nowymi paszportami i dołączeniem do grona zachipowanych psów. Maluchy zniosły wizytę w gabinecie bez problemu - trochę gorzej zniósł ją gabinet, ponieważ Marrok z Maugrimem postanowili zrobić ostre przemeblowanie

28-02-2011
Pierwszy spacer maluchów przebiegł... jakby był ich kolejnym.
Biegały jak wariaci, zwiedzając wszystkie interesujące miejsca w okolicy.
Jak wreszcie wymusiłam na nich powrót do domu, przez pół godziny rozpaczały, "że to już".
Fotki na Facebook'u

W piątek 10 grudnia 2010 roku, w pierwsze urodziny miotu 'S', dowiedzieliśmy się, że zrobienie tych 1700km opłaciło się.
Na USG pojawiło nam się spore stadko obcych. Robiliśmy badanie tylko z jednej strony brzucha i wyraźnie było widać 4 maluchy i "coś" przebijającego z drugiej strony. Maluchy wyglądają poprawnie, pięknie biją im serduszka i są bardzo stłoczone - już lubią się poprzytulać Zobaczymy ile się urodzi ostatecznie. Teraz pozostaje nam tylko czekać do połowy stycznia
A oto pierwsze fotki małych pomponów:

Historia, która zdarzyła się dzisiaj jest tak zabawna, że aż warta opisania.
Wstałam rano z misją do wypełnienia - uruchomić rower i przetestować go na trasie od nas do Gruduska - dokładnie znaku oznaczającego początek miasta, czyli ok. 3km. Trochę wiało, ale świeciło piękne słońce, więc zdecydowałam się działać (i pomyśleć, że przedwczoraj padał śnieg).
Zeszłam do piwnicy, aby przygotować rower. Najpierw okazało się, że mam flaki zamiast opon. Po dłuższym poszukiwaniu pompki, wystąpiły problemy z napompowaniem kół. Jak już się udało, powietrze zaczęło powoli uchodzić. Nie przejęłam się i wyciągnęłam rower na dwór. No i pojawił się następny problem - nie przykręcona kierownica. Wyruszyłam na poszukiwania odpowiedniego klucza. Udało się, kierownica została przykręcona i mogłam wyruszać.
Jak tylko przekroczyłam bramę słońce zniknęło i zerwał się wiatr. Wsiadłam na rower - w końcu mam misję do wypełnienia - i wyruszyłam w trasę. I tu zaczyna się ciekawostka. Im bliżej miałam do mojego upragnionego znaku, tym bardziej wzmagał się wiatr. W którymś momencie jechałam już ledwo na jedynce. Dodatkowo kierownica odkręcała się co chwilę, więc musiałam ją znowu mocować i dokręcać - na szczęście wzięłam ze sobą klucz. Ostatnie 200 metrów szłam już obok roweru pchając go na siłę pod wiatr. Zaczęło kropić, a następnie lać jak z cebra. Ledwo dotarłam do znaku, ale wiedziałam, że jak już dotrę to będę wracać na skrzydłach wiatru
Nic bardziej mylnego - jak tylko dotarłam do znaku i odwróciłam się, żeby wracać - deszcz i wiatr ustały. Jak ręką odjął... Wsiadłam na rower i wyruszyłam w drogę powrotną w zupełnej ciszy. Powrót zajął mi chwilkę - tylko minęłam bramę znowu wyszło słońce. No jak nic fatum rowerowe Ciekawe co będzie jutro...
P.S. Od momentu powrotu cały czas jest piękna pogoda - może występuje tu zjawisko jak w "Osadzie"

W domu psy biegały spokojnie 12-13/h - jest to prędkość na ocenę doskonałą. Nie jest to ich wina, ale tylko i wyłącznie nasza. Następnym razem wcześniej przemyślimy strategię na wszystkie możliwe sytuacje. Oboje będą biec jeszcze raz w innym terminie - Jabber, będzie podchodził do zaliczenia, a ze Strzygą chcemy poprawić czas.

Wbrew pozorom bieg dużo nam dał - wiemy, że nasze psy mają ogromne możliwości i dla nas zrobią dużo więcej, niż dla kogoś obcego. Teraz musimy tą naukę wykorzystać na przyszłość.

Jabber:

Strzyga:

Nasze psy pokazały się z najlepszej strony. Zero strachu i ogonów pod sobą. Zmorze, która nie przepada za wystawami, najwyraźniej podobała się atmosfera, bo była wyluzowana jak nigdy - trochę przysypiała na słoneczku Strzyga traktowała cały swój występ zabawowo, a Jabber jak zwykle - totalny luz. Został wymacany przez cała wyjątkowo liczną ekipę sędziowsko-asystencką Zresztą wszystkie gorthany zostały wyjątkowo dokładnie wymacane.
Opisywanie było długie i dokładne. Była to nasza pierwsza wystawa, na której oceniany był ruch nie tylko w kłusie, ale i w stępie. Poza tym sędzia sam sprawdzał u większości psów zęby.
Szczerze mówiąc brakuje mi takich wystaw w Polsce - za często psy opisywane są w dwóch zdaniach. Przewodnicy psów, które wygrały klasy i dalsze konkurencje, wiedzieli za co, bo było to głośno mówione. I tak Jabber wygrał o włos, a raczej o głowę z Waidilą Zdobył I lokatę w klasie otwartej i litewski CAC. Najlepszego psa oddał z kolei Eligo.

Jabber:

Suki to był koszmar - obie w tej samej klasie. Zmora szła jako pierwsza, a Strzyga jako ostatnia - obie ciągnęły do siebie niemiłosiernie. Konkurencja spora - 5 suczysk. Zmora wylądowała razem z Alpestre na końcu stawki z oceną bardzo dobrą. Wygrała Strzyga - za ruch i głowę - zdobywając ocenę doskonałą i CAC'a. Zwycięstwo w sukach oddała Juvart. BOBa zgarnęła czysta litwinka - Kerri.

Zmora:

Strzyga:

Niestety na tym bieganie się nie zakończyło - czekała nas jeszcze hodowla i para hodowlana. Jabber i Strzyga zgarnęli pierwsze miejsce za parę hodowlaną, chociaż biegali jak wesołe strucle Pierwszy raz biegli razem, więc jedno drugie co chwile wyprzedzało. Musimy to jeszcze poćwiczyć, ale nie ma się co dziwić - parę wystawiałam pierwszy raz w życiu.

Najlepsza para hodowlana:

Wystawa była długa i męcząca, ale przyjemna. Miło było posiedzieć w cieniu drzew i trochę pogadać. Krzysiek zaliczył swój chrzest wystawowy - pierwszy raz biegał w ringu - nie miał innego wyjścia Ogólne wrażenia jak najbardziej ok I te wilczakowe, ręcznie malowane broszki - super pomysł, jak i z całą resztą nagród

Hodowla "z Peronówki":

P.S. Poziom wypowiedzi na niektórych forach zszedł już tak nisko, że niżej się chyba nie da.
Kiedyś to była miłość do psów, teraz nie da się tego nazwać przyzwoitymi słowami, więc przemilczę... Chociaż najciekawsze jest to, że żaden z krytykantów, nie odważył się przyjechać na tą wystawę - przekonałby się naocznie, że sojusz polsko-litewski jest tylko po godzinach i przy piwie, a wystawa czy bonitacja - to praca

Morał może być tylko jeden: Zawiść, zazdrość i przerośnięte ego - to takie same choroby, jak nałogowe mitomaństwo i ślepota wybiórcza - na wady swoje i swojego psa

Zaczęliśmy od Jabbera. Z założenia miała to być jego ostatnia bonitacja. Był już wcześniej mierzony 2 razy - raz na przeglądzie młodych w Hroncu - z wynikiem 66cm i raz na bonitacji w Późnej - z wynikiem 64cm. Oba te mierzenia wykonywane były przez słowackich sędziów - speców od rasy. Na pierwszym Jabber był wyluzowany, na drugim zdenerwowany - sędzia nie należy do lubianych przez psy Dlatego potrzebne nam było jeszcze przynajmniej jedno mierzenie przez innego sędziego. Tym razem było jak w Hroncu - Jabber był wyluzowany i dał się normalnie wymierzyć, a mierzony był parokrotnie. W stosunku do poprzednich mierzeń wrócił mu do normy wzrost i poprawiła się długość, przez co zmieniły się trochę indeksy - reszta wyników była taka sama lub z minimalnymi różnicami. Nadal ma 9cm ucho Wiem, że dla niektórych wyniki Jabba są solą w oku, ale nie ma siły - z wyników 66, 64 i 66cm, nawet średnia mieści się w granicach minimum dla rasy Prawda jest taka, że nie jest ważne czy Jabber będzie miał ten centymetr więcej czy mniej - ważne jest jaki wzrost przekaże dzieciom, a tego bez co najmniej 2-3 kryć z różnymi rodowodowo sukami nie da się sprawdzić. Na razie czekamy co wyrośnie z maluchów po nim.
No ale nie tylko wzrost się liczy Jabber tym razem nie wąchał suczych zapachów, ale pokazał się z najlepszej strony na teście charakteru i dostał Of, czyli sangwinik - opanowany, wyrównany. Według mnie to najlepszy typ charakteru jaki mógł dostać. Wszyscy, którzy znają go osobiście wiedzą, że na niego zasługuje. Zresztą dowodzi tego na każdym kroku




Zmora była kolejną wzrostową ciekawostką Mierzona w Hroncu w wieku 6 miesięcy miała 62-63cm, mierzona w Późnej w wieku 18 miesięcy urosła 1 cm i miała 63 Porównywałam wzrost Jabba i Zmory i zawsze wydawały mi się równe w kłębie. Owszem Zmora sprawia wrażenie większej, ale to optyka - ma mniej sierści od Jabba i inną budowę grzbietu i kłębu. Pomiar wzrostu potwierdził to co wychodziło mi w domowych warunkach i okazało się, że Zmora jednak urosła od skończenia pół roku ^^ - wynik taki sam jak u Jabba, czyli 66cm. Potwierdziło się jeszcze jedno spostrzeżenie - Zmora była i jest bardzo krótka - prawie kwadrat, więc sporo odbiega od ideału - do hodowli to się przydaje, ale na bonitacji...
Jako jedyna ma trochę dłuższe ucho - 10cm, czyli i tak krótkie
W każdym razie Zmora hodowlana i tak już nie jest, ale dzięki tej bonitacji, będziemy mogli porównać wyniki jej i jej dzieci





Strzydze najbardziej nie podobały się pomiary w okolicach tylnych nóg i zadu - nadal ma uraz po złamanej nodze, ale widzę, że w miarę pracy, ten problem powoli się zmniejsza. Cała reszta nie robiła na niej wrażenia, a niestety ona zawsze jest najwięcej ugniatana i macana. Żeby cokolwiek u niej zmierzyć, trzeba się przebić przez futro Niewiele osób widziało Strzygę bez futra i mogło podziwiać jej realną budowę. Zazwyczaj jest owłosiona i optycznie długie futro skraca jej nogi i pogłębia klatkę piersiową. Wiedziałam, że nie jest krótkonoga, ale przyznam, że wynik trochę mnie zdziwił - Strzyga ma dłuższe nogi od Jabbera i Zmory, przy niższym od nich wzroście. Klatkę oczywiście też ma w porządku. Ucho bez niespodzianek - 9cm. Nie jest małą suką - 63cm to trochę powyżej średniej. Oczywiście przy wyniku Zmory i tak może się schować





Na teście charakteru obie suki reagowały podobnie - powitanie z pozorantem z zamerdaniem i pogłaskaniem, przy ataku odskoczenie, powrót i oburczenie. Potem przy ponownym kontakcie z pozorantem było więcej niepewności, ale obie suki dały się pogłaskać i za chwilę zapomniały o stresie. Obie dostały Og, czyli sanquinik - mniej odważny. Bardzo dobry wynik.

Oficjalne wyniki:
JABBERWOCK z Peronówki - As Xv53 Of R1 P1/66
ANARCHIA Lalinok - Av Xv53 Xf101 Og R1 P3/66
MORRIGAN z Peronówki - As Xv57 Og R1 P1/63

Dokumentacja:
Jabber - http://wilczyomen.pl/images/dokumenty/b … jabber.jpg
Zmora - http://wilczyomen.pl/images/dokumenty/b … _zmora.jpg
Strzyga - http://wilczyomen.pl/images/dokumenty/b … trzyga.jpg

Strzyga będzie miała jeszcze co najmniej jedną bonitację - pewnie w tym roku na Słowacji - zależy mi na opinii różnych sędziów - tak jak z Jabbem. Jabber i Zmora raczej już nie będą bonitowane. Chociaż kto wie... ^^

01-05 Łódź (PL)
MORRIGAN z Peronówki - ocena doskonała, lokata 2

16-05 Inowrocław (PL)
Gorthan SMOK SERIAT - ocena wybitnie obiecująca, lokata 1, Najlepsze Baby
JABBERWOCK z Peronówki - ocena doskonała, lokata 1, CWC, Zwycięzca, BOB
MORRIGAN z Peronówki - ocena doskonała, lokata 1, CWC, Zwycięzca

05-06 Kowno (LT)
JABBERWOCK z Peronówki - ocena doskonała, lokata 1, LT CAC
MORRIGAN z Peronówki - ocena doskonała, lokata 1, LT CAC
ANARCHIA Lalinok - ocena bardzo dobra

Jak wiecie wszystkie maluchy są już od dłuższego czasu ze swoimi przewodnikami w nowych domach. Ale po kolei...

Gorthan SMOK SERIAT, czyli Seri mieszka w Janikowie koło Inowrocławia. Jest mieszaniną obojga rodziców - jest leniwy jak Zmora i zadziorny jak Jabber Od początku był wielki i wielki pozostał. W wieku 4,5 miesiąca ważył 27kg i mierzył około 56cm Bierze przykład z taty i pilnie ćwiczy.

Gorthan SAJGON, czyli po domowemu Vigo mieszka w Rzeszowie. Wyglądem wdał się w dziadka - Barona spod Dumbiera. Charakterem bardzo przypomina Jabbera - jest takim samym wariatem i kocha wszystkich ludzi - czasami zbyt mocno Ale jak mówi Bozena, czasem jak na nią spojrzy, to jakby widziała Zmorę

Gorthan SABAT, zamieszkał koło Warszawy. Ma dużą kochającą rodzinę. Jest cały czas takim samym spokojnym przytulakiem, jakim był u nas. Był bardzo podobny z wyglądu do Jabbera, ale nie wiem tylko jak obecnie wygląda - czekam na fotki.

Gorthan SUNG'MANITU TANKA, czyli po prostu Sung. Zamieszkała z Panią weterynarz pod Warszawą. Czas spędza zwiedzając okolice i odbębniając dyżury Od początku była bardzo podobna do Jabba - małe ucho, jasne oko i budowa - ale ma też ten typowo Zmorowy wyraz pyska.

Gorthan SCYLLA SELARIS, odjechała od nas jako ostatnia i zamieszkała w Radlinie niedaleko Rybnika. Najbardziej przeżyła rozstanie z nami, ale trafiła do kochającej rodziny, więc mam nadzieję, że z czasem o nas zapomni. Scylla od początku była lepszą kopią Zmory - i z wyglądu i z charakteru. Jest niesamowitym przytulakiem i wyjątkowo spokojnym wilczakiem.